Lijden

Wat is lijden voor mij?
Het eerste wat ik in mijn hoofd krijg als ik aan lijden denk is aan iemand die zijn partner of nabestaande verloren is. Het lijden van een gemis.

Lijden kun je namelijk op verschillende manieren. Je kan lijden omdat je ziek bent en erg veel pijn hebt maar je kan ook lijden door het echt pijn hebben in je hart door een schokkende gebeurtenis.

De manier waarop mensen lijden hangt sterk af van persoon tot persoon. Iedereen heeft zijn eigen manier om met lijden om te gaan. Sommigen hebben hiervoor hulp nodig van buitenaf en anderen kunnen dit dan weer in hun eentje verwerken.
Mensen die erg gevoelig zijn zullen dan ook veel sneller lijden omdat ze er meer mee bezig zijn dan anderen.
Er zijn ook mensen die erg lijden maar dit niet tonen aan de buitenwereld.

Toen mijn opa dood ging was ik nog erg jong. Mijn opa was mijn beste vriend toen. Ik heb het dan enorm moeilijk gehad om dit te verwerken. Mijn moeder had het nog veel zwaarder. Zij moest in de klas lesgeven op dat moment over Vaderdag terwijl haar vader nog maar net gestorven was. Samen raakten we er door en dit hielp ons heel erg. Dit gebeurde door naar elkaar toe te stappen en onze gevoelens te uiten. We groeiden dichter bij elkaar en nu gaan we nog steeds naar zijn graf om hem te gaan bezoeken.

Omgaan met lijden:
Wanneer ik het moeilijk heb zal ik dat altijd proberen zelf op te lossen. Dit is niet de juiste methode maar toch gebeurt dit vaak. Ik ga me nogal vlug gaan afsluiten en mijn problemen niet delen aan de buitenwereld. Het gevolg hiervan is dat ik het niet goed kan verwerken en ik er blijf mee zitten.
Steeds als er nog iets gebeurt komen de andere dingen weer boven.
Het help voor mij om naar de positieve dingen te kijken. Zo geef ik het minder snel op. Gewoon iets gaan drinken onder vrienden betekend voor mij veel omdat dit de manier is om eens alles te vergeten en te genieten van momenten als deze. Je kunt ook u troost gaan zoeken in je hobby's. Ik kan alles goed verwerken door er een lied over te schrijven. Ik zet mij dan aan mijn piano en speel en laat al mijn emoties los in mijn lied.

Wanneer ik anderen zie lijden ben ik altijd een helpende hand. Ze kunnen altijd op mij steunen en bij mij terecht komen met hun probleem. Ik zal hen steunen en helpen waar het nodig is. Zelf vind ik dat zeer belangrijk dat ik een luisterend oor heb, een schouder waarop ik kan steunen. Dit wil ik dan ook graag aan de andere geven.

Leven na de dood:
Ik geloof in leven na de dood. Ik geloof dat er hierna een plaats is waar doden kunnen rusten.
Ik geloof dan ook in waarzegsters enz, omdat ik echt geloof dat zij contact kunnen leggen met de doden. Zij hebben in mijn ogen een gave gekregen om dit te doen. Zij laten weten aan mensen die het moeilijk hebben met verwerken dat dit niet hoeft te zijn want hun dierbaren kunnen op die plaats rusten. Ze kunnen ook hun laatste boodschappen meedelen met de mensen die het moeilijk hebben.
Op zulke momenten hoop ik wel dat er een God is. Een lieflijke God die waakt over onze dierbaren.
Een God die mensen zoals waarzeggers een gave gegeven hebben om ons toch dicht bij onze dierbaren te houden.

Filmpje 1:

Dit filmpje heeft mij erg geraakt. Bij het vertellen van hun verhaal houden ze hun sterk maar toch hoor je dat ze het moeilijk hebben. De verhalen dat ze ook vertellen zijn gruwelijk. Van zo'n dingen ben ik nooit goed. Wie doet er nu zoiets? Dit is toch niet menselijk? Deze mensen worden echt met lijden geconfronteerd. Met het harde fysieke lijden.

Filmpje 2:

Hierin zien ze je een andere vorm van lijden. Het lijden om een verlies, gemis.
Je ziet de manier hoe god en anderen mensen helpen om door dit gemist te raken.

Lezing:

Kinderen en scheidingen:

Deze lezing was voor mij erg interessant. Mijn ouders zijn aan mijn 12 jaar ook uit elkaar gegaan waardoor ze het elk erg moeilijk hadden en niet konden omgaan met ons. Ik zat met heel veel vragen en kwaadheid tegenover mijn ouders maar de scheiding is een onderwerp waar niet over gesproken kan worden in huis.
Deze lezing was gericht naar hoe kinderen uit een scheiding komen en hoe ouders moeten reageren om het kind duidelijkheid te geven. Voor mij dus erg toepasselijk. Ik was dan ook geen moment afgeleid tijdens de lezing. Ik heb er erg veel uit geleerd. Mijn vragen werden dan ook beantwoord tijdens de lezing.
Ik leerde dat de schuld niet alleen bij mij ligt maar dat mijn ouders deel uitmaken van hoe ik omga met dingen door de scheiding. Ik heb geleerd hoe ouders echt moeten zijn tegenover hun kinderen na een scheiding in tegenstelling tot mijn ouders.

Mijn ouders stuurden mij op 16 jarige leeftijd naar een psychologe om het deel van de scheiding dat ik nog niet verwerkt had te leren verwerken. Nooit heb ik toen iets bijgeleerd. Het had ook niet geholpen. Door de lezing kon ik dat veel beter. Ik kreeg begrip voor mijn ouders en kan het op een gepaste manier aanbrengen aan mijn ouders. Ik kreeg het gevoel dat ik veel verder stond na de lezing.

Film: Le gamin au vélo.

De film ging over een jongen die in een weeshuis zat en zijn vader miste. Af en toe mocht hij nog eens naar zijn vader maar de laatste tijd niet meer. Hij probeerde zijn vader e contacteren maar dat lukte niet. Hij leerde een vrouw kennen die heb in de weekend wilden opvangen en die hielp hem zoeken naar zijn vader. Ze vonden zijn vader en de vader vertelde het kind dat hij niets meer met hem wilde te maken hebben. De jongen miste zijn vader en deed daardoor domme dingen zoals iemand overvallen om zo zijn vader terug te kopen. Nadat zijn vader hem nogmaals afwees was de jongen ten einde raad en keerde terug naar de vrouw.

De jongen leed er erg onder dat zijn vader hem niet meer wilde zien en wilde er alles aan doen om zijn vader terug te hebben daarom overviel hij iemand met veel geld.
Ik vond het een mooie film omdat je in beeld krijgt waartoe iemand allemaal instaat is om iemand die ze missen terug te krijgen. Je ziet echt dat het kindje afziet omdat zijn vader heb niet meer wilt.
Toen ik het voorfilmpje zag sprak mij deze het meest aan omdat het een mooi beeld gaf van lijden maar ook omdat er ergens nog een prankje hoop te zien was. De hoop kwam van de vrouw die hem wilde helpen.